Eten op plekken waar Parijs gezien wil worden
LouLou, eerst het uitzicht, dan pas het menu
Bij LouLou kijk ik altijd eerst naar buiten. Daarna pas naar het menu.
Die avond kwam ik hier na een drankje in Bar Hemingway in het Ritz. De Champagne in deze bar, wauwwwww, plaatje! De sfeer, zacht licht, stemmen en die avond een divers publiek. En dan door naar de Jardin des Tuileries, waar LouLou ligt alsof het er altijd al was. Hier at ik een heerlijk pasta.
Binnen is het warm, elegant zonder stijf te worden. Buiten zie je Parijs ademen. Het soort plek waar gesprekken langer duren dan gepland en niemand zich verontschuldigt voor een tweede glas.
L’Avenue, precies zoals je het verwacht
L’Avenue is strak, luid en onmiskenbaar Parijs. Veel mensen die net even een pauze nemen van het shoppen bij de mooie designerwinkels die de straat in beslag nemen. Hier komt niemand toevallig. Alles klopt: de tafels dicht op elkaar, het geroezemoes, de vaste blik richting Avenue Montaigne. Je komt voor de sfeer, blijft voor de energie en bestelt iets klassieks, omdat dat hier logisch voelt.
Dit is zien en gezien worden zonder ironie. En juist daarom werkt het.
Restaurant Ralph’s, even vergeten waar je bent
Bij Restaurant Ralph’s vergeet je soms even dat je in Parijs bent. Tot je weer buiten staat.
Binnen is het groen, rustig, bijna New Yorks. Een plek om te ontsnappen aan de stad zonder haar echt te verlaten. Het eten is comfortabel, het tempo laag, de sfeer verfijnd zonder moeite te doen. Mooi servies en ook de rest van de entourage is prachtig. Als je de tijd hebt, perfect voor een lange lunch die zomaar een middag wordt.
Kong, Parijs van bovenaf
Kong is glas, lijnen en reflecties. Parijs van bovenaf, maar nooit afstandelijk. En als de zon op de daken schijnt, zo mooi!
Het eten is hier écht fantastisch, dat mag ook weleens gezegd worden. Aziatische invloeden, perfect uitgevoerd, terwijl onder je de stad doorgaat met bewegen. Je ziet de daken, de lichten, het ritme van Parijs dat nooit stopt. Een plek die indruk maakt zonder hard te werken.
Café Marly, niet normaal, als je erover nadenkt
Het uitzicht bij Café Marly is eigenlijk niet normaal, als je er even bij stilstaat. Je zit hier niet alleen aan tafel, je hoort erbij. Het Louvre naast je, Parijs recht voor je.
Het eten is klassiek, precies goed. Maar eerlijk: het is de setting die alles draagt. Dit is zo’n plek waar je automatisch langzamer gaat praten en iets rechter gaat zitten.
Le Drugstore Publicis, levendig Parijs
Nergens was het zo levendig als bij Le Drugstore Publicis, vlak bij de Arc de Triomphe. Dit is Parijs in beweging. Overdag koffies, ’s avonds cocktails, altijd mensen die ergens vandaan komen of ergens naartoe gaan. Het voelt als een Parijse pauze, midden in de stad. Modern, energiek, maar nooit afstandelijk. Je blijft langer dan gepland. Altijd.
Wat deze plekken gemeen hebben, is dat ze niet alleen draaien om eten, maar om het totaalplaatje. Dat idee herken ik uit Bon Appétit Paris van Mara Grimm. Het boek laat zien hoe eten in Parijs vaak samengaat met kijken, gezien worden en de omgeving net zo belangrijk is als wat er op je bord ligt.
Lees ook:
